วันอังคารที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2553
วันพฤหัสบดีที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2553
เวลาที่มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใดที่มีให้ท่าน
น้ำตาเอ่อ คลอเบ้า เคล้าสะอื้น
ไม่อาจฝืน น้ำตา คราหลั่งไหล
พ่อสุดรัก สุดหวง ดั่งดวงใจ
ต้องจากไป ทิ้งร่างไว้ ไร้วิญญาณ
ยังไม่ทัน เห็นใจ พ่อไปก่อน
ลูกมัวนอน หลับไหล ให้ฝันหวาน
คิดไม่ถึง ด่วนจากไป ไกลแสนนาน
ยามวิกาล รับทราบข่าว เกือบเช้าเชียว
พระคุณพ่อ แสนยิ่งใหญ่ มีให้ลูก
เป็นสิ่งผูก สายใย ให้เฉลียว
สร้างความรัก ความผูกพัน อันกลมเกลียว
อยู่ดายเดียว เมื่อพ่อพราก จากลูกไป
ในวัยเด็ก พ่อสอนสั่ง ลูกยังดื้อ
ร้องไห้ฮือ พ่อปลอบโยน จนหลับไหล
ชอบออดอ้อน ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป
พ่อคือใจ ของลูก ผูกสัมพันธ์
เข้าวัยเรียน เพียรหา เงินมาให้
แม้ลำบาก เพียงใด พ่อไม่หวั่น
ขอเพียงลูก ร่ำเรียน อ่านเขียนทัน
จวบถึงวัน สำเร็จ เสร็จการเรียน
ลูกมีงาน ประจำ ทำงานหลวง
คงเป็นดวง ของชีวิต ลิขิตเขียน
เงินเดือนออก ไม่ให้ตังค์ ยังเบียดเบียน
ไม่ติเตียน เพียงบอกให้ ใช้ระวัง
กลับบ้านดึก พ่อชะเง้อ ใจเพ้อหา
ลูกไม่มา ตาไม่หลับ กลับหันหลัง
ลูกเที่ยวเตร่ ดื่มเหล้า เมาเสียงดัง
ไม่ชิงชัง คำว่าลูก ทำทุกข์ตรม
จากวันนี้ ไม่มีพ่อ คอยห่วงหา
หยดน้ำตา ลูกรินไหล ให้ขื่นขม
กราบเท้าพ่อ ครั้งสุดท้าย ใจระทม
แทบเป็นลม ใจสลาย อยากตายแทน
น้ำตาเอ่อ คลอเบ้า เคล้าสะอื้น
ไม่อาจฝืน น้ำตา คราหลั่งไหล
พ่อสุดรัก สุดหวง ดั่งดวงใจ
ต้องจากไป ทิ้งร่างไว้ ไร้วิญญาณ
ยังไม่ทัน เห็นใจ พ่อไปก่อน
ลูกมัวนอน หลับไหล ให้ฝันหวาน
คิดไม่ถึง ด่วนจากไป ไกลแสนนาน
ยามวิกาล รับทราบข่าว เกือบเช้าเชียว
พระคุณพ่อ แสนยิ่งใหญ่ มีให้ลูก
เป็นสิ่งผูก สายใย ให้เฉลียว
สร้างความรัก ความผูกพัน อันกลมเกลียว
อยู่ดายเดียว เมื่อพ่อพราก จากลูกไป
ในวัยเด็ก พ่อสอนสั่ง ลูกยังดื้อ
ร้องไห้ฮือ พ่อปลอบโยน จนหลับไหล
ชอบออดอ้อน ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป
พ่อคือใจ ของลูก ผูกสัมพันธ์
เข้าวัยเรียน เพียรหา เงินมาให้
แม้ลำบาก เพียงใด พ่อไม่หวั่น
ขอเพียงลูก ร่ำเรียน อ่านเขียนทัน
จวบถึงวัน สำเร็จ เสร็จการเรียน
ลูกมีงาน ประจำ ทำงานหลวง
คงเป็นดวง ของชีวิต ลิขิตเขียน
เงินเดือนออก ไม่ให้ตังค์ ยังเบียดเบียน
ไม่ติเตียน เพียงบอกให้ ใช้ระวัง
กลับบ้านดึก พ่อชะเง้อ ใจเพ้อหา
ลูกไม่มา ตาไม่หลับ กลับหันหลัง
ลูกเที่ยวเตร่ ดื่มเหล้า เมาเสียงดัง
ไม่ชิงชัง คำว่าลูก ทำทุกข์ตรม
จากวันนี้ ไม่มีพ่อ คอยห่วงหา
หยดน้ำตา ลูกรินไหล ให้ขื่นขม
กราบเท้าพ่อ ครั้งสุดท้าย ใจระทม
แทบเป็นลม ใจสลาย อยากตายแทน
วันพ่อ
วันพ่อแห่งชาติ ได้จัดให้มีขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยคุณหญิงเนื้อทิพย์ เสมรสุต นายกสมาคมผู้อาสาสมัครและช่วยการศึกษาเป็นผู้ริ่เริ่ม หลักการและเหตุผลในการจัดตั้งวันพ่อ โดยที่พ่อเป็นผู้มีพระคุณที่มีบทบาทสำคัญ ต่อครอบครัวและสังคม สมควรที่ผู้เป็นลูกจะเคารพเทิดทูนตอบแทนพระคุณด้วยความกตัญญู และสมควรที่สังคมจะยกย่องให้เกียรติรำลึกถึงผู้เป็นพ่อ จึงถือเอาวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปีซึ่งเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาเป็น "วันพ่อแห่งชาติ" ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยอย่างนานัปการ ทรงเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสและพระราชธิดา ทรงรักใคร่และห่วงใยตั้งแต่พระเยาว์จนถึงปัจจุบัน รวมทั้งพระเจ้าหลานเธอทุกพระองค์ต่างซาบซึ้งและปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณอย่างมิรู้ลืม พระองค์ทรงเป็น "พ่อ" ตัวอย่างของปวงชนชาวไทยที่เปี่ยมล้นด้วยพระเมตตากรุณา ทรงห่วงใยอย่างหาที่เปรียบมิได้
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)